Triple

De triple is een aandrijfsysteem met drie kettingbladen aan de voorzijde van de racefiets. Hoewel het vroeger vooral werd toegepast bij toerfietsen en mountainbikes, wint het de laatste jaren opnieuw terrein onder racefietsers. Vooral bij zware beklimmingen of lange toertochten wordt de triple weer populair.

Wat is een triple precies?

Een triple crankstel bestaat uit drie kettingbladen: klein, middelgroot en groot. Dit biedt de fietser een zeer breed bereik aan versnellingen. Vooral het kleinste blad, vaak met 30 tandjes, biedt de mogelijkheid om in een lichte versnelling steile hellingen op te rijden zonder volledig uitgeput te raken.

Bij een standaard racefiets is er meestal sprake van een compact crankstel (met twee bladen van bijvoorbeeld 50/34) of een dubbel (meestal 53/39). Een triple voegt hier een extra klein blad aan toe, vaak in de verhouding 52/39/30. Hierdoor zijn er meer tussenliggende versnellingen beschikbaar. Ideaal voor fietsers die:

• in de bergen fietsen

• lange tochten maken met bepakking

• liever met een hoger trapritme klimmen

• of simpelweg wat meer comfort willen tijdens hun ritten

Voor wie is een triple geschikt?

Hoewel professionals meestal kiezen voor compact of dubbel crankstellen vanwege gewichtsbesparing en efficiëntie, kan een triple uitkomst bieden voor recreatieve en fanatieke amateurs. Denk aan fietsers die de Mont Ventoux, Stelvio of Angliru willen trotseren.

De triple is ook ideaal voor wie een lager vermogen per kilo heeft. Het maakt klimmen eenvoudiger en voorkomt overbelasting van de knieën en spieren. Bovendien zorgt het bredere bereik ervoor dat je minder vaak van voorblad hoeft te wisselen.

De Angliru en de triple: legendarisch voorbeeld

Een van de bekendste momenten waarbij een triple het verschil maakte, was tijdens een zware etappe in de Vuelta a España op de beruchte Alto de El Angliru. Deze klim staat bekend als een van de steilste in het profwielrennen, met stukken tot wel 23,5% stijgingspercentage.

Roberto Heras wist deze loodzware rit te winnen op een Trek OCLV racefiets met een Shimano Dura-Ace triple. Een duidelijk bewijs dat zelfs op het hoogste niveau een triple zijn waarde kan bewijzen wanneer de omstandigheden extreem zijn.

Nadelen van een triple

Natuurlijk zijn er ook enkele nadelen aan een triple:

• Gewicht: een triple weegt iets meer dan een dubbel crankstel.

• Mechanische complexiteit: het schakelen aan de voorzijde is iets complexer en vereist meer afstelling.

• Esthetiek: sommigen vinden het er minder ‘clean’ uitzien.

Toch wegen deze nadelen voor veel recreatieve rijders niet op tegen de voordelen.

Triple versus moderne alternatieven

Met de komst van 12-speed cassettes en bredere reeksen zoals 11-34 op de achteras, is het verschil tussen een double en triple kleiner geworden. Moderne 2×12- of 1x-systemen bieden een groot bereik zonder extra voorblad. Toch blijft de triple een aantrekkelijke keuze voor specifieke doeleinden, zoals fietsvakanties of lange Alpenritten.

De triple is terug van weggeweest. Waar het jarenlang als ouderwets werd beschouwd, erkennen steeds meer fietsers de voordelen van een drievoudig voorblad. Dankzij de grote verscheidenheid aan versnellingen is dit systeem ideaal voor klimtochten, lange afstanden en comfortabel fietsen in heuvelachtig terrein. Ook wie minder kracht heeft, profiteert van de soepele overgangen tussen lichte versnellingen.

Wie dus op zoek is naar meer klimgemak en trapcomfort, doet er goed aan de triple (weer) in overweging te nemen.

oude tekst. Triple.

De triple is een drievoudig voorblad. Steeds meer toegepast op de racefiets.
Het kleinste blad heeft vaak 30 tandjes en biedt meer mogelijkheden de juiste versnelling te vinden voor lange en/of steile hellingen.
De zwaarste etappe in de Vuelta op de supersteile Angliru werd gewonnen door Roberto Heras op een Trek OCLV met een Shimano Dura-Ace-triple.