1871 – De Ariel.

1871 – De Ariel. Vooral omdat de velocipede zo langzaam vooruitkwam, werd er gezocht naar een aanpassing op deze fiets. De Engelsman James Starly en zijn compagnon William Hillman vroegen in 1870 patent aan, en in 1871 brachten zij de Ariel in de handel. De Ariel had als aanpassing dat het voorwiel groter was gemaakt in vergelijking met dat van de velocipede. Het voorwiel van de Ariel had een diameter van 125 cm en het achterwiel een diameter van 35 cm

De velgen en spaken waren van staaldraad gemaakt en de banden waren massief rubber. De spaken in de wielen waren nog niet gekruisd.

De Ariel ook wel penny farthing of anderhalve cent genoemd is een ‘hoge bi’. De eerste hoge bi, de Ariel, werd geconstrueerd door James Starley en was oorspronkelijk van hout. De Parijzenaar Meyer maakte de eerste ijzeren hoge bi. De Ariel van 1874 is al van metaal. Nog steeds zitten de pedalen vast op de vooras. Door de steeds groter wordende voorwielen kon een flinke snelheid worden gehaald; er werden op hoge bi’s zelfs wedstrijden verreden. Maar je kon er ook een flinke klap mee maken doordat je bijna met je gewicht over het zwaartepunt van de fiets heen hing. Een klein kuiltje in de weg kon al fataal zijn en in het ergste geval maakte je een ‘header’: een salto voorover. Menige fietser moest wel eens stof happen en kwam er meestal niet zonder kleerscheuren vanaf. Het is dan misschien ook niet verwonderlijk dat het voornamelijk een mannenbezigheid was.